15 juni 2010

'Je lijf op orde'

Dit is de lijfspreuk van Chris Groothof, stabiliteits-goeroe onder de fysiotherapeuten. Goeie spreuk. Hij laat mensen voorafgaand aan welke oefening dan ook, éérst hun lijf voelen. Dat valt vaak nog niet mee, want wij hebben niet meer geleerd om te voelen. Wij sporten, eten, verbouwen, werken en leven altijd volgens schema's of lijstjes. Of we lezen iets en vinden dat de waarheid. Ik vind dit ook voor mijn werk wel kloppen. Je lichaam raakt uit balans als je niet voelt wanneer je moet eten, en wat eten met je doet. Een boterham met pindakaas voelt heel anders in je lijf dan een plakje koek.  En heb je weleens bewust gevoeld hoe een glas water lekker koud je slokdarm doorgaat en in je maag komt? Als je komt om af te vallen, doe je dat ook vaak omdat je je dan lekkerder voelt. Ik laat mensen zichzelf ook altijd een soort van scannen hoe ze zich voelen als ze voor het eerst komen. Voel je je toppietoppie, of juist slecht? Welk cijfer zou je jezelf geven, en vind je dat genoeg? Jij kunt vaststellen hoe je je voelt, dat kan ik niet voor je. Eten stop je in je lijf, en vervolgens doet dat iets met je. Dat kun je voelen. Sommige dingen brengen je uit balans, andere dingen werken vóór je . Dat valt te leren. Pas als je je lijf op orde hebt, ga je echt veranderen. En dat blijft dan ook zo. Goed nieuws, of niet dan!

9 juni 2010

Oerdieet

Ben gister bij een zeer inspirerende lezing geweest van prof. dr. Frits Muskiet! Hij heeft zeer veel onderzoek gedaan naar de oermens en de voeding van de oermens. Het tempo van de lezing lag gigantisch hoog, maar gelukkig kunnen we een aantal van zijn boude uitspraken wel terugvinden op de website van de oerdis www.oerdis.nl . De avond werd geleid door dr. ir. Gertjan Schaafsma, een echte wetenschapper. Wat ik vooral zo leuk vond, was dat een ´echte´ wetenschapper als Muskiet, de voedingswetenschap geen echte wetenschap vindt. Haha, waar zijn wij nou helemaal mee bezig? Hij weet het ook nog te onderbouwen! Hier herken ik ook wel uitspraken van Michael Pollan ('een pleidooi voor echt eten') in. Bij de discussie bleef men maar spreken in termen van voedingsstoffen, in plaats van voedingsmiddelen met hun 'voedingskracht'. En dan win je de discussie nooit, want je kunt voedingsstoffen nooit isoleren van hun voedingsmiddel. Kijk, hier houd ik van. Maar nu naar de praktijk: wat kunnen we hier mee. Volgens Muskiet zijn wij niet gebouwd op graan. Maar wat dan wel?! Op de site van de oerdis worden daar wel tips voor gegeven zoals meer vlees, vis, eieren, groente, fruit, noten en zaden. Dus toch aan de Montignac? Volgens mij is er tussen beide ook ruimte. Laat in ieder geval de bewerkte suikers staan, en eet vooral voedzaam. Spreek niet in termen van 'aanbevolen hoeveelheden', maar laat mensen zelf meer aanvoelen wanneer en hoeveel ze moeten eten, daar hebben we ons honger- en verzadigingsgevoel voor. En biedt voldoende alternatieven om je lekker fit en energiek te voelen. Daarnaast moeten we het lekkers ook weer niet verketteren, want lekker eten is wel lekker!

12 mei 2010

Goed gevoel!

Wanneer zorg je beter voor jezelf: als je je goed voelt, of als je je slecht voelt? Ik denk het eerste. Raar is dat. Voel je je lekker, dan wil je dat zo houden. Voel je je slecht, dan doe je er alles aan om ook dát zo te houden. Terwijl je misschien denkt dat je jezelf met 'slecht' (=bewerkt) eten lekker verwent. Niet dus.

Ik denk dat als je je lekker voelt, je voldoende energie hebt om de zaakjes zo te regelen dat het ook goed met je blijft gaan. Maar bij tegenslag of een dip verdwijnt die energie als sneeuw voor de zon, en kun je het plotseling niet meer opbrengen om even dat extra te doen. Daar is volgens mij niks raars aan. Wat doe je hier mee: zorgen dat je je goed blijft voelen! Een noodplan paraat hebben voor tegenslag en lichamelijk ongemak. Als ik het daarover heb met mijn cliënten komt er bij hen een onwaarschijnlijke creativieit naar boven om zaken eens anders te regelen dan gewend. Grappig. Ik leer ook elke dag van mijn cliënten!